بارها شنیده ایم که طبخ غذا در ظروف مسی طمع و عطر بهتری به غدا می دهد. ظروف مسی حرارت را بیش از سایر ظروف فلزی نگهداری و به طور یکنواخت به غذا توزیع می کند. همین امر باعث لذیذ شدن و خوشمزه تر شدن غذا در ظروف مسی می شود. علاوه بر این پخت غذا در این ظروف کم خونی را کم می کند زیرا مس از عناصر لازم برای فرآیند خونسازی می باشد.

در قدیم مردم کشور ما برای پخت غذا مخصوصاً خورشت و آش از قابلمه های مسی استفاده می کردند و یک کفگیر آهنی داشتند به نام حسوم که موقع پخت غذا دائم درون آن قرار می گرفت و باعث رفع کم خونی می گشت. امروزه نیز این کفگیر تولید می شود.

ویژگی های فلز مس و رسانایی بسیار زیاد آن است که باعث می شود غذا در ظرف مسی خیلی سریعتر بپزد و انواع خورش ها در این ظروف بهتر جا بیافتد ، همینطور سرخ کردن غذاها در ظرف مسی باعث تردتر شدن آن ها می شود .

کمبود یون مس موجب احساس رخوت و خواب آلودگی و کسالت مداوم می شود و سبب می شود که درد مفاصل داشته باشیم ، پخت غذا در ظروف مسی باعث از بین رفتن این حالات می شود و برای جبران کمبود یون مسی پزشکان توصیه می کنند یک دست بند مسی به دست داشته باشید.یکی از علت های بروز بیماری آلزیمر را رسوب یون های آلومینیوم در مغز عنوان می کنند.

پخت غذا در ظروف مسی باعث طول عمر مفید و سلامتی جسمی خانم های نزدیک به دوران عادت ماهیانه می شود . در شمال ایران برای جلوگیری از بیماری های خونی و سرطان خون موقع پخت خورشت (مخصوصاً فسنجون) یک تکه آهن یا نعل وسط خورشت می انداختند تا کاملا رنگ بگیردو این کار باعث آزاد شدن یون های آهن و سلامتی بدن می شود، باید بدانید هیچ کارتل داروئی نمی تواند از یون یک عنصر برای شما قرص تهیه کندو آن چیزی که به اسم قرص آهن می شناسید مولکول آهن هست .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − 4 =